Vanuit het oogpunt van een ervaringsdeskundige

Hieronder vind je een aantal tips vanuit het oogpunt van een ervaringsdeskundige, doe er je voordeel mee:

  1. Uitbehandeld en opgegeven bestaat niet. Het geeft enkel een onvermogen van de betreffende instantie(s) weer om binnen de bestaande kaders hulp te kunnen bieden.
  2. Genezen van een eetstoornis/angst- en dwangstoornis is absoluut 100% mogelijk.
  3. Eetstoornissen gaan niet over eten, het is daarom extreem belangrijk om het zwaartepunt niet op het eten te leggen.
  4. Associeer eten met positieve gedachten en gedragingen in plaats van negatieve (bij dwangvoeding is het van belang goed uit te leggen waarom het zo noodzakelijk is).
  5. Luisteren, stil luisteren is belangrijker dan de beste adviezen.
  6. Om te kunnen genezen moet de achterliggende oorzaak van de eetstoornis worden aangepakt en goede handvatten aangedragen worden.
  7. Besef dat je een veiligheid afneemt van je patiënt, een controlemiddel. Geef goede en gezonde alternatieven ervoor in de plaats. Zelfs op een extreem ondergewicht.
  8. Onjuiste en té lange behandelingen kunnen patiënten onherstelbaar beschadigen.
  9. Positiviteit en dromen in stand houden óf creëren zijn een heel belangrijk deel van een behandeling.
  10. Behandeling van achterliggende oorzaken hoeft niet te betekenen dat de “beerput” open moet.
  11. Ondanks dat je niet altijd zult kunnen begrijpen wat iemand drijft of hoe, probeer je in te leven en mee te leven.
  12. Kijk en luister waar de interesses liggen van de patiënt en stimuleer dit.
  13. Toon naast je professionele functie die je vervult ook je menselijk kant. Geef waar nodig eens een knuffel, waar gepast.
  14. Toon eetstoornis patiënten dat er ook voor hen een plekje is op deze aarde.
  15. Het kan heel helpend zijn eens iets over jezelf te vertellen. Laat zien dat je mens bent!
  16. Wees als hulpverlener streng doch liefdevol en geef te allen tijde uitleg over maatregelen die worden getroffen.
  17. Waar mogelijk is het enorm belangrijk om eetstoornis patiënten zo kort mogelijk klinisch te behandelen.
  18. Besteed aandacht aan de kracht van social media (instagram, facebook etc) en ontmoedig het gebruik hiervan.
  19. Een gezonde omgeving is de belangrijkste plek om te kunnen genezen van een eetstoornis.
  20. Plaats eetstoornis patiënten zo min mogelijk in groepen bij elkaar, voorkeur gaat uit (bij pure noodzakelijkheid) naar een groep met verschillende psychiatrische ziektebeelden.
  21. Als een eetstoornis patiënt nog thuis woont en bij minderjarigheid altijd, is ongeacht de leeftijd, het enorm belangrijk om de familieleden eveneens te coachen en voorzien van do’s en don’ts.
  22. Niet alleen praten, maar doen. Trek er eens een uurtje op uit; werk veel met exposure.
  23. Denk buiten de bestaande kaders, want er is ondanks alle bestaande behandelingen nog geen bewezen effectieve behandeling voor anorexia.
  24. Ontmoedig het aangaan of onderhouden van “zieke” vrienden ten tijde van het genezingsproces. Een tijdje offline is helemaal geen gek idee.
  25. Durf te vragen; vraag eens aan een patiënt wat zij of hij denkt nodig te hebben.
  26. Voorlichting (zowel aan professionals als ouders/scholen) is extreem belangrijk om eetstoornissen te signaleren en zo goed mogelijk te kunnen behandelen.
  27. Ervaringsdeskundigheid is goud waard, niet alleen als men vastloopt, maar tevens ondersteunend en preventief. Het geeft hoop!
  28. Stimuleer de directe omgeving goed voor zichzelf te zorgen en geef het belang hiervan aan.
  29. Bemoedig de omgang met “gezonde” vrienden en het doen van “normale” dingen.
  30. Bewegen is gezond! (mits medisch verantwoord).
  31. Maak de eetstoornis patiënt bewust van het feit dat er te allen tijde een keuze is die de patiënt zelf maakt.
  32. Kennis is macht. Zorg voor goede kennis en voorlichting aan een team die werkt met eetstoornis patiënten. Betrek hierin ervaringsdeskundigheid.
  33. Onderschat, ondanks het vaak adequaat overkomen, de ernst van ondergewicht op de hersenen niet.
  34. Indien dwangvoeding nodig is, wees te allen tijde bewust van de impact en de extreme angst die hiermee gepaard gaat. Leg altijd rustig en duidelijk uit waarom het gebeurt en maak goede afspraken met een team hierover.
  35. Wees je bewust van de heersende onderlinge strijd in “anorexia”.
  36. Besef dat eventuele manipulatie niet gericht is op het “kwaad” doen naar jou, maar uit pure angst en ziekte ontstaat.
  37. Vraag jezelf eens af; hoe zou ik willen dat ik behandeld werd als ik extreem angstig ben…
  38. Communiceer gelijkwaardig en volwassen met de eetstoornis patiënt
  • Waar “patiënt” staat kan tevens “cliënt” gelezen worden.

tips van een ervaringsdeskundige over eetstoornissen